بالا گرد

دام دام

گاه نوشته‌های امیرپویا آقاصادقی

سالی که می‎رود- سالی که می‌آید

نویسنده:
۲۹ اسفند ۱۳۹۱
·

نوروز پیروز

نود و یک آهسته آهسته به ته خط می‌رسد و نود و دو آهسته آهسته ترانه خود آغاز می‌کند. سالی که گذشت سال عجیبی بود پر از وقایع عجیب. برخی سخت بودند، برخی آسان، برخی شاد و برخی غمناک.

نود و یک سالی بود که برای اولین بار قدم در بهشت زهرا گذاشتم، با یاد پدربزرگی مهربان که دیگر در میان ما نیست. سالی بود که رنگ کنکور در آن پر رنگ بود، شاید پررنگ تر از رنگ های دیگر. واقعه ای که اکثریت نود و یک من رو به خودش اختصاص داد. تلاش ها و زحمت ها و حالا نود و دو وقتی است که نتیجه تلاش ها مشخص می شود.

هرچند نود و یک یکی از عزیزانم را گرفت اما عزیز دیگری را همراهم کرد که سرنوشت همه سال های زندگی ام انشاالله عوض خواهد کرد. عزیزی که بودنش دشواری های نود و یک را آسانتر کرد و شادی هایش را شادتر. باشد که همه نودها دیگر با رنگش شاد و خندان باشد.

این اواخر نود و یک هم عجیب بود. انقدر زیاد تفریح کردیم که شاید در سرتاسر سالش نکرده بودیم. انقدر اینور و آنور بودیم که گاهی دلم میخواست فقط در خانه می ماندم و جای تفریح استراحت می کردم. شاید از عجیبترین های این ایام آهنگی بود که هر روز ما را از آن خود کرد، آهنگی که این روزها هرجا می رویم هست و هرکار می کنیم شنیده می شود. اینکه در اینجا نوشته بیایید هم خوب دور از انصاف نیست.

دوست دارم–محسن یگانه

در این کمتر از بیست و چهار ساعت مانده به پایان نود و یک از همه عزیزانی که در خوبی ها و بدی های نود یک مرا همراه بودند یاد کنم و از شما خواننده عزیز دام دام که سالهاست برای شما می نویسم. برای همه عزیزان و غیر عزیزان آرزوی نود و دویی شاد و پر آرامش می کنم.

دام دام را با دیگران قسمت کنید

۱۱ نظر»

  سمانه در گفته است

سلام
انشالله که سال خوبی داشته باشید
نتیجه کنکور هم خوب باشه

  علی دلاور در گفته است

سلام امیر پویان یه یکسالی هست که وبلاگتون را می خونم گفتم یه کامنت بگذارم بام افتخار اشنایی داشته باشید من اینجا را از فروم سمپادیا پیدا کردم خودم هم سال سوم دبیرستان سمپاد اراکم پیشاپیش ابراز خوشحالی می کنم چون شما خوش بخت شدید از اشنایی با من!البته بعضی هم می گن خوشوقت ولی بدون شک قدر زر زرگر شناسد قدر گو هر گوهری! و شما هم خوشبخت شدید!

  اميرپويا در گفته است

قطعا اصلا از آشنایی با شما که بعد از یک سال هنوز نفهمیدین امیرپویان نیستم خیلی خیلی خوشوقت و خوشبخت شدم :دی

  علی دلاور در گفته است

ا چه جالی من فکر کردم پویان فامیلیتونه نگو اسمتون امیر پویا!!

  ط در گفته است

اگه نمی نوشتی که سمپادی هستی هم واضح بود که سمپادی هستی.

  امیرحسین م در گفته است

سلام
سال نو شما هم مبارک
وبلاگ خوبی دارید
موفق باشید

  Eve در گفته است

About time Israel got thrown back in its cage. It is deniiftely driving the world crazy and America has fared no better by providing it the platform to pollute the world with.

  http://www./ در گفته است

It’s a relief to find someone who can explain things so well

  auto insurance در گفته است

No question this is the place to get this info, thanks y’all.

  علی دلاور در گفته است

ویژگی مشترک یا به قول یارو گفتنی فصل مشتر همه سمادیا
ضایع گیشونه
در یک کلام اصولا همیشه همه کسانیکه به نوعی ازشون توقع دارند نا امید میشن! فی المثل در مورد خود من:
۱-عدم توانایی در باز کردن گره پلاستیک
۲-عدم تونایی باز کردن بسیاری از قفل ها
۳-نشنیدن(و شاید هم بی توجهی ناشی از کالیبر گشاد ماتحت!) صدا های مختلف هنگامیکه هر چیز چرتی را می خونم

  faraday در گفته است

۹۲ هم آهسته آهسته داره میره
این وب دیگه آپ نمیشه


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *